เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 669 / 734

ประโยค ๑ คำฉันพระมามวุฒิธรรโย ยกพัทธ์แปล ภาค ๑ หน้า ๙๑ แล้วด้วยปาก สมจิรา พึงเป็นผู้นิยมประพฤติสมํเสมอ อนุทุเขต พึงเป็นผู้ไม่ฟุ่มเฟือย่านแล้ว นิมพุดจิตตน พึงเป็นผู้มีอัตถิ สันต์แล้ว คำว่า ซึ่งพระอากา

เนื้อหาในชิ้นนี้มีการพูดถึงการปฏิบัติที่ดีในพระพุทธศาสนาซึ่งชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเป็นคนที่ไม่ฟุ่มเฟือยและมีสติในการดำเนินชีวิต การอธิบายโดยการยกตัวอย่างต่างๆ ที่แสดงถึงธรรมะและการใช้ปากในการพูด

ประโยค 3 - คำฉันพระซิมปัฐญฺโต ยกพัทธ์แปล ภาค ๔ - หน้า 92 (อิติ) อ. อรรถวา นิทธฺจิตฺโต ผู้มิจฉอันดับแล้ว (อิติ) ดังนี้ (ปกสฺส) แห่งว่า อนุทฺธโต อิติ ดังนี้ ฯ (อิติ) อ. อรรถวา กถติ (ย่อกฺกล่าว) ภาสิตดู

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์และคำอธิบายของคำเทศนาในพระพุทธศาสนา เน้นที่บทความจาก อ. อรรถวา และคำพระคาถาที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะความหมายของคำว่า 'มุจฺจิ' และประเด็นที่เกี่ยวกับอภิญญา พร้อมทั้งแสดงถึงความส

ประโยค ๑ - คำฉัน พระมังคัลภัทร ยกศพน่ปรา คภ ๔ - หน้า ๙๓ เรื่องภิญญาคุณฝ่ายอืนรูปใดรูปหนึ่ง ๑๖. ๒๗/๓ ตั้งแต่ อด น ภาวา กิญจาปี ลุทธิ น เป็นต้นไป อด ครั้งนั้น ภาวา อ.พระผู้พระภาคเจ้า ว่าาา ศรัสแล้วว่า

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงพระมังคัลภัทรและการแสดงอภิญญาต่าง ๆ ของภิกษุในบริบทของการปฏิบัติธรรม และการเข้าใจความรู้สึกในเรื่องราวการทำความดี โดยมีการอ้างอิงถึงความสัมพันธ์ของบุคคลและเหตุการณ์ที่มีผลต่อกรรมฐา

ประโยค ๑ คำฉันท์พระบรมฉัตรกูร ยกพัทธ์แปล ภาค ๓ หน้า ๑๙๔ มุชฌากัง ยังฉกฉันค์บันลือคำกำหนดแล้วด้วยช้างชื่อว่ามิลลมูญ อิ่มนี้ว่า มิลลามูญ อ. ช้างชื่อว่มิลลมูญ ฉันรูป ใคร่ครวญ แล้ว วิโด ซึ่งคำ บุญจารณ์ ขอ

ในบทความนี้จะนำเสนอการวิเคราะห์คำฉันท์พระบรมฉัตรกูรจากภาค 3 หน้า 194 โดยมุ่งเน้นไปที่ข้อความเกี่ยวกับช้างชื่อว่ามิลลามูญ รวมถึงการพิจารณาความหมายของคำและปรัชญาที่ซ่อนอยู่ในบทประพันธ์นี้ ผู้เขียนเรียงร

ประโยค ๑ คำฉีพระฉับบัณฑิต ยกพัทธแปล ภาค ๑ หน้า 96 ชีวิต ซึ่งชีวิต อนาสาย ด้วยการแสงหอไม่สมควร อมิตมณี ชื่อว่า ย้อมดูหมิ่น คือว่า ที่เผ็ด ชื่อว่าย่อมดูแลน คือนว่า ชิณฑฉนิด นาม ชื่อว่าย่อม รังเกียจ สถา

เนื้อหาพูดถึงแนวทางการดำเนินชีวิตที่มีสติและความเข้าใจในสิ่งที่เป็นอยู่ โดยยกตัวอย่างว่าควรมีความเคารพในตัวตนและไม่ดูหมิ่นภูมิปัญญาของตนเอง การพัฒนาตนเองผ่านการศึกษาและการปฏิบัติตามหลักคำสอนของพุทธศาส

ประโยค ๑ คำฉิญพระมามทุลุกถวาย ยกพี่พาแปล ภาค ๑ หน้า 97 อุตโต อ. อรรถวา เทวา อ. เทวา ท. ปัสสนุติ ย่อม สรรเสริญ คือว่า โถเมนุติ ย่อมชมเชย ภูมิ ซึ่งภูมิ ต นั้น คือว่า เวอญ ผู้ริษปอย่างนี้ สุขชิชี ชื่อว่า

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการสรรเสริญและชมเชย และความสำคัญของอาชีพที่บริสุทธิ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการมีชีวิตที่มีสาระ จุดเด่นของเนื้อหาคือการเชื่อมโยงองค์ความรู้ทางจิตวิญญาณกับแนวทางปฏิบัติในชีวิตป

ประโยค คำนี้พระมามปฐัญญา ยกศพที่แปล ภาค ๗ หน้า ที่ 98 เรื่องปัญจขันทายกพารหมณ์ ๑๗. ๒๕๖๓ ตั้งแต่ ตสม. ขน สตูหา เคาภิมุข โอกาส เป็นคำไป. คสม. ขน ในขณะนั้น สตฺฏ อ. พระศาศดา มุจฉี

เนื้อหาครอบคลุมการพูดถึงพระศาสดาและคำสอนที่เกี่ยวข้องกับพราหมณ์ พร้อมด้วยรายละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในศาสนาพุทธ ซึ่งมีการแสดงถึงความสำคัญของคำสอนและพระพุทธเจ้าในบริบทการดำรงชีวิตของผู้คน โ

ประโยค ๑ - คำณิฐิพระมิมฑุธรุก ยกศิพห์แปล ภาค ๔ หน้าที่ 99 ภาริ อันหนัก เท อันเธ กำ ทำแล้ว อติ ดั่งนี้ อาตาย ถือเอาแล้ว อุตมฤกษ์โภชนา จึ่งถากแห่งโภชน่อันองค์พระโภคแล้ว ทั้งถึง คุณตา ไปแล้ว สนุกี สุบัก

บทความนี้ทำการวิเคราะห์และตีความคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการศึกษาความหมายทางจิตวิญญาณและการประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน รวมถึงการแบ่งแยกภัตและความสำคัญของการเลือกอาหารในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของการปฏิบ

ประโยค คํานํพระธัมมิภทฺถอภินิธาน ยกพัทธ์เปล ภาค ๔ หน้า 100 เป็นผู้ชํานาญด้วยเปรต (อมฤ) ย่อมเป็น อดี ดังนี้ อา ท ศรีแล้ว คำ ซึ่งพระคาถา อิม นี้ว่า (ภิญญ) อ.ภิญญ ปรตญฺญูปสฺโส ผู้เข้าใจอภัย ซึ่งตั้งอ้นบุ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับพระธัมมิภทฺถอภินิธาน ซึ่งอธิบายถึงความหมายของการเป็นผู้มีความเข้าใจอภัย โดยอ้างอิงถึงคำสอนในพระคาถาและแนวคิดต่างๆ เกี่ยวกับการทำความเข้าใจในปัญหาชีวิตและการเรียนรู้ของบุคคล นอกจากนี

ประโยค - คำนี้พระธัมมปิฎกอ่า ซาหนั่ 101 แก่เรา อิติดังนี้ วุปขี ย่อมตรัส เอวา อย่างนี้ อิติดังนี้ ทวาร จิตโก ว ผู้ยืนอย่ แล้ว ที่ประตูเทียว ปฏิว ทูลถามแล้ว ปฏิห์ ซึ่ง ปัญหา ว โคม ข้าแต่พระโคมด โอ ผู้เ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสอนธรรมะในพระธัมมปิฎก เน้นถึงการรู้ถึงนามและรูปและการแสดงธรรมะที่พระพุทธเจ้าทรงสอนในยุคพุทธกาล พร้อมทั้งอธิบายถึงบทบาทของพระพุทธเจ้าในการเรียนรู้นี้และแนวทางที่สำคัญในการเข้าถึงคว

ประโยค - คำนี้พระธรรมบทถูกสอน ยกพัทเทปเปล ภาค ๔ หน้า 102 มามิต อ. การยึดถือว่าเป็นของของเรา นาม- รูปสมิ ในมานและรูป นฤฎิ ย่อมไม่มี ยสต ปุคคลสุ ด แก่มดใจ สหพโล โดยประการ ทั้งปวง ๆ อ นี้ (โยน ปุคคลโล)

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการของการไม่ยึดมั่นในนามและรูปตามพระธรรมบท โดยเฉพาะความเห็นที่ว่า 'เรายึดถือ' อันเป็นช่องทางของการเกิดทุกข์ เมื่อมนุษย์ไม่เข้าใจว่า นามและรูปนั้นไม่มีความเป็นเจ้าของ ทำให้เกิดควา

ประโยค - คำฉีพระธัมมปทัติถูกต้อง ยกพ้นเปล ภาค 4 - หน้า 103 อ. บุคคลใด น โสดิติ ย่อมไม่เศร้าโศก คือว่า วีรญาติ ย่อมไม่เดือดร้อนว่า รูป อ. รูป มม ของเรา ขน สั้นไปแล้ว (เวนนา) อ. เวนนา ท. (มม) ของเรา (ด

บทนี้กล่าวถึงความหมายของการไม่เศร้าโศกตามพระธัมมปทัติ โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับความยึดถือในนามและรูป บทที่ถูกยกจากพระคาถาแสดงให้เห็นว่าบุคคลที่มีความเข้าใจในธรรมชาติของวัสดุจะไม่มีความป่วยไข้ทางใจ สามารถเข

ประโยค - คำญี่ปุ่นพระธรรมปิฎกถูกรับ อักษรที่พิมพ์เปิด ภาค ๔ - หน้าที่ 104 เรื่องสัมผู้ภิญญ ๑๘๘. ๓๗/๓ ตั้งแต่ สตภา วิสัญญาสมบูรณ์ เป็นต้นไป. สตภา อ. พระศาสดา วิสัญญาสมบูรณ์ เชาวนมหาวนาร นิสินโณ ว ประ

ในส่วนนี้ของพระธรรมปิฎกกล่าวถึงการสื่อสารระหว่างพระพุทธเจ้ากับภิกขุ เรื่องสัมผู้ภิญญ และความสำคัญของการแสดงคำสั่งสอนและการปฏิบัติตามพระธรรมเทศนา เพื่อให้เข้าถึงโอกาสแห่งการสงบสุข และความเข้าใจในคำสอนข

ประโยค - คำฉู่พระธรรมบทจงถูกตอว ยกพี่เขาเปิด ภาค ๔ หน้า ที่ 105 ดำแล้ว ว่า จังรวยด้วย โก๋ จึ่งโทสะ ด้วย เอสิส จักถึง นิพพาน ซึ่งพระนิพพาน ตโต กาลโต แตกต่างนั้น (กิญจ) อ. กิญญุ ปญฺญ ธมฺม ฉนฺท จ พิงฺล

เนื้อหาเกี่ยวกับคำฉู่พระธรรมบทที่เน้นการเจริญปัญญาและธรรมอันสูงส่ง. กล่าวถึงการไม่ประมาทในปัญญาและพิธีกรรมต่างๆในการพัฒนาจิตใจ เช่น การหลีกหนีจากกิเลสและกามคุณ. ท้ายที่สุดคือการมีปัญญาที่ถูกต้องเพื่อเ

ประโยค- คํานิธีพระธรรมไทยถูกต้อง ยกพัเทปเปล ภาค ๔ - หน้า 106 ปูคอสุด แก่บุคคลผู้ไม่มีมานาม ฑาน จ อ. ฑาน ด้วย ปญญา จ อ. ปญญาด้วย (อุติ) มีอยู่ ยุคิ ปูคอณ ในบุคคลใด โส วา ปูคิโอ จ อ. บุคคล นั่นแล (ฮิโต

เนื้อหาในหน้า 106 นี้เกี่ยวกับคํานิธีพระธรรมไทยที่ถูกต้อง โดยมีการกล่าวถึงคุณสมบัติของบุคคลที่มีปัญญาและเข้าถึงธรรมชั้นสูง ภิกษุที่บรรลุธรรมจะมีจิตที่สงบและเห็นถึงความจริงของการเกิดขึ้นและการเสื่อมไป

ประโยค คำนี้พระธัมมะที่ถูกต้อง อก พักแปล เปิด ภาค ๙ หน้า 107 ในพระปฐมโภคด้วย อาทิตย์ เป็นเบื้องต้น ตรต อมตะเมในธรรมอันไม่ตายแล้วนั้น ภคติ ย่อม มี ภาณุโภน แก่ภิญญา ปูญญาสุ ผู้มีปัญญา ธิ สานในพระศาสนานี

เนื้อหาพูดถึงพระธัมมะที่ไม่ตายและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงความจริงในพระศาสนา การคบหาสมาคมที่ดี และการปฏิบัติตนบนเส้นทางของธรรมะ ผู้มีเมตตาจะแสดงถึงคุณธรรมที่ประเสริฐในชีวิต.

ประโยค - คำฉัตรพระธัมมปัจจญา ยกทัพท่าเปิด ภาค ๔ - หน้าที่ 108 ผู้เลื่อมใสแล้ว พุทธศาสนา ในคำสั่งของพระพุทธเจ้า โหติ ย่อม เป็น คือว่า โรงเปิดย่อมปลูก ปลุก ซึ่งความเลื่อมใส (พุทธ- ศาสนา) ในคำสั่งสอนของพ

บทความนี้นำเสนอมุมมองในการเข้าใจคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับนิพพานและความเลื่อมใสในพุทธศาสนา โดยใช้ข้อความจากพระธัมมปัจจญา เพื่อถ่ายทอดความสำคัญของการเข้าถึงสภาวะสุขนิพพาน และการปฏิบัติตามคำสั่งสอนของ

ประโยค - คำฉีพระธีรมใบที่ถูกต้อง ยกพัทพ์เปล าภ - หน้าที่ 110 อดิ ดังนี้ (ปดลอง) แจกมว่า ฉบับ อดิ ดังนี้เป็นต้น ๆ (อุ๋โถว) อ. อรรถว่า (ภิกษุ) อ.ภิญ ฉินเทย พื้งด ใบโณวภูวิเศษญาณานี้ ซึ่งกิเลสเป็นเครื่อง

บทความนี้กล่าวถึงการใช้คำฉีพระธีรมใบอย่างถูกต้อง โดยมีการอธิบายเกี่ยวกับกิเลสและการดำเนินการตามหลักการของพระพุทธศาสนา โดยมุ่งเน้นไปที่การเจริญเติบโตของบุคคล ที่มีผลกระทบต่อสภาพจิตวิญญาณและการปฏิบัติภา

ประโยค - คำฉันพระธรรมที่ถูกต้อง ยกพรรคเปิด ภาค ๔ - หน้าที่ 111 มืออยู่ ภิกขุ อ. ภิกขุ ปฏจงศาติโก ชื่อว่าผู้ก้าวล่วงแล้ว ซึ่งกิลเดสเป็น เครื่องข้าว อติคุมเมน เพราะอันก้าวล่วง ราดิโทโมมหานาภูจิ- สูงฉั

บทนี้กล่าวถึงการอธิบายความสำคัญของการมีสติและการข้ามพ้นจากสิ่งที่ไม่ดีผ่านคำสอนของพระศาสดา โดยเฉพาะการเริ่มต้นด้วยความเข้าใจในศีลและความรู้ต่างๆ ที่ช่วยให้ภิกขุสามารถพัฒนาจิตใจของตนไปสู่ความดี รวมถึงก

ประโยค - คำนี้พระธรรมนิมนต์ถูกต้อง ยกศีรษะเปิด ภาค 4 - หน้าที่ 112 ซึ่งก่อนแห่งโลละ ถุตฺ อันร้อนแล้ว นิریย ในรก เทน การเดิน เพราะเหตุนัน อห อ. เรา วามมี ย่อมกล่าว ติ กะเธอ มา ปฐมโต หฤทัจะ โลคุฬ์ กิส

บทที่ 4 ของพระธรรมนิมนต์นี้กล่าวถึงประเด็นสำคัญเกี่ยวกับทุกข์และปัญญาในชีวิตมนุษย์ โดยกล่าวถึงการถือไฟอยู่ในรกและการเข้าใจเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดขึ้น ข้อความนี้สอนให้รู้ว่าการมีปัญญานั้นสำคัญในการเข